We gaan op reis en we nemen mee …

We gaan op reis en we nemen mee … vier veel te grote koffers, vers aangeschaft voor het avontuur van onze dochter. Ze gaat immers naar Nederland; om te studeren (onder andere). Ongeveer al haar bezittingen (behalve natuurlijk haar bed en bureau) moeten mee, inclusief de zojuist aangeschafte hooggehakte zwarte suede laarzen die ze moest en zou kopen voor ze wegging. Toegegeven, ze zijn prachtig. Jammer dat ik ze niet meer van haar kan lenen … Maar goed, wellicht loop ik tegen iets leuks aan in de Nederlandse uitverkoop. Je weet maar nooit.

We reizen met Cathay Pacific, want dan kun je maar liefst dertig kilo aan hebben en houwen in je koffer douwen. Normaliter reisden wij vrij licht. Dochterlief nam altijd zo’n schattig klein koffertje mee die de meeste vrouwen als beauty case gebruiken (handbagage). Nu ik erover nadenk … de hare zat eigenlijk ook altijd voor minstens de helft vol met make-up … want je moet er natuurlijk wèl te allen tijde verzorgd uit zien, kleding kun je wassen). Mijn man, zoonlief en ik deelden meestal twee kleine koffertjes.

Ongeveer twee weken voordat we gaan reizen bedenk ik ineens dat we nieuwe koffers nodig hebben. Dochterlief en ik gaan de stad in voor een eerste inspectie … Mijn hemel wat durven ze wel niet te vragen voor een simpele koffer. Hij mag dan wel groot zijn, maar ik wil het vliegtuig er niet bij te kopen?!

Manlief heeft een beter idee. Na even snuffelen online heeft hij bij luggage.co.nz prachtige koffers gevonden voor 80 dollar per stuk. Equivalent aan ongeveer vijfenveertig Euro. That’s a steal, zegt onze zoon. Hetgeen zoveel betekent, je krijgt het bijna voor niets. Nu is dat natuurlijk ook weer overdreven, maar volgens mij vindt hij het gewoon een leuke uitdrukking.

Al de volgende dag worden ze keurig bezorgd. Ze zien er best netjes uit. Dochterlief neemt een koffer mee naar haar kamer. Alles wordt uit de kast getrokken en in de koffer gepropt (en aangestampt). Het past zo ongeveer, alleen de schoenen moeten over de andere koffers verdeeld worden. Dat is eenvoudig, of liever gezegd zevenvoudig, want ze heeft gelukkig voor elke dag van de week maar één paar en niet zoals haar moeder ongeveer het tienvoudige.

We hadden natuurlijk wel gehoord dat het al enige tijd prachtig weer was in Nederland, maar hoelang kan dat nog duren, vroegen wij ons af. Normaal gesproken is het in Nederland zo ongeveer drie dagen zomer, dan gaat het onweren en vervolgens is het de dag erna weer spijkerbroeken en truien weer, waarvan we dus ladingen inpakken. In het geval van de drie daagse zomer hebben we nog net wat luchtige dingetjes ingepakt …

In Nederland weten wij niet wat ons overkomt, het is er heet to the max, en zo droog! Het lijkt Nieuw-Zeeland wel, of Zuid Frankrijk. Nederland is totaal niet ingesteld op de hitte. We drijven elke nacht zo ongeveer ons bed uit, want een airconditioner, zoals thuis, is er natuurlijk niet bij.

Dochterlief en ik willen in ieder geval nog een middag winkelen in Nijmegen. Eerstgenoemde met haar vader wel te verstaan. Ik heb mijn beurt al gehad toen we naar Auckland gingen op haar verjaardag. Dat ik het maar even weet 😉

Ik vind het heerlijk hoor, in mijn eentje te winkelen, ik weet wat ik wil. Nee, dat moet ik even herformuleren, ik weet het eigenlijk niet … maar als ik op een winkeltje stuit dat voornamelijk linnen verkoopt weet ik het wel. In Nieuw-Zeeland betaal je daar een godsvermogen voor en hier is het gewoon een STEAL.

Drie broeken, twee jurkjes en een broekpak later (laatstgenoemde is geen linnen), denk ik dat ik wel ben uitgewinkeld. Het zweet staat me op het voorhoofd, m’n haar is verfomfaaid en ik denk erover om alvast op het terrasje te gaan zitten waar ik pas een uur later met manlief en dochter heb afgesproken.

Totdat ik langs een winkel loop met een groot aanbiedingsrek … nog een groen jurkje, een wit overslagbloesje en een schattig rozerood hemdje later geloof dat ik nu toch echt wel genoeg Euros heb gespendeerd …

Als we de koffers gaan inpakken voor vertrek, zegt manlief: ‘Ik heb nog gigantisch veel ruimte over in de koffers, je moet nog maar even gaan shoppen hoor, anders gaat de boel zo schuiven!’ Zo gezegd zo gedaan. We verblijven deze laatste dag in Doesburg, bij ouders, dus ik kan heerlijk even een fiets lenen om het stadje in te gaan. Ik parkeer hem voor de Albert Heijn en loop een paar deurtjes verder een boetiekje in. Het heet Jack in the Box. Blijkbaar pas ik precies in Jack z’n hokje, want ik vind alles leuk en het past nog ook! Twee tassen en hoeveel Euros verder? Ik heb ze niet geteld, maar ik denk dat ik de eerstkomende jaren niet meer hoef te winkelen!

One thought on “We gaan op reis en we nemen mee …

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s