Kookkunsten

Ik heb schatjes van kinderen hoor, ze klagen niet (echt) en vinden (bijna) alles dat ik voor ze kook lekker. Nu moet ik zeggen dat ik vanaf het prilste begin erg m’n best heb gedaan het ze qua voeding naar hun zin te maken. In totaal heb ik drie jaar borstvoeding gegeven, om maar even wat te noemen.

M’n eerstgeborene heeft één jaar gesabbeld en mijn tweede maar liefst twee jaar. Hij had zwaar eczeem en mij werd verteld dat borstvoeding erg goed zou zijn voor zijn immuunsysteem. Maar toen ik eenmaal zijn beentjes geheel om m’n rug kon zwengelen en hij mijn shirtje begon op te tillen was het klaar. Genoeg gelurkt jongeman.

Het spreekwoord “Eten wat de pot schaft”, gaat bij mij niet op. Ik ben een moeder die meerdere potten verschaft. Beetje dommig misschien, want ik heb daarmee wel mijn eigen graf gegraven; ik ben vaak te vinden in de keuken. Wat zoonlief niet lust, lust dochterlief weer wel en andersom.

Ik moet toegeven dat mevrouw vaak voor de gezondere opties gaat. Alhoewel … meneer z’n lievelings hapje is een zelfgefabriceerd recept met spinazie, dat ik meng met zure room, fèta en gehakt. Een heerlijke saus voor over de pasta. Maar kom niet aan met snotterige donkergroene gekookte spinazie, of kleine fris groene malse blaadjes, want dàt vindt hij niet te pruimen.

Over het algemeen wordt mij verteld dat ik een prima kok ben, met name mijn zoon steekt mij vaak een veer in mijn achterste. Als we mensen te eten krijgen valt mij regelmatig lof en tevreden gesmak te beurt.  Soms neem ik een “calculated risk” en maak ik “Tagliatella à la Léontine”: verse pasta met gorgonzola saus en champignons.

In de loop der tijd heb ik ondervonden dat zelfs mensen die niet van blauwe kaas houden dit maaltje erg lekker vinden. Natuurlijk vertel ik pas naderhand wat ze precies gegeten hebben. Mijn oude buurman in Nederland was zwaar geshockeerd. Hij hield absoluut niet van blauwe kaas, maar hij had mooi zijn bordje bijna schoon gelikt.

Natuurlijk variëren de smaken van:

  1. Heerlijk, nog nooit zoiets lekkers gegeten.
  2. Mag ik het recept?
  3. Best lekker … dat mag je me echt nog eens voorschotelen.

Maar nimmer vond iemand het absoluut niet lekker.

Onlangs ging ik met de boekenclub naar Birdwood Gallery, een restaurant annex galerij. Daar genoot ik van een quinoa salade met zalm en granaatappelpitjes. Ik wil dit graag recreëren. In mijn hoofd heb ik alle ingrediënten, mijn tong heeft immers alle smaken geproefd. Dit kan ik makkelijk zelf  maken. Natuurlijk weet ik dat mijn zoon dit niet lekker gaat vinden … Hij gaat me vast niet bedanken voor mijn kookkunsten als ik hem dit kunstje flik.

Gisteravond had ik, terwijl ik voor ons drieën deze gezonde salade stond te maken voor hem een pizza in elkaar gedraaid. Terwijl hij zit te smikkelen zegt ie: ‘Mama, dankjewel voor het lekkere eten.’ ‘Ach jongen, ik draai er m’n hand niet voor om, ik ben blij dat je het tenminste waardeert,’ druk ik hem op z’n hart.

‘Lief hè?’ zeg ik tegen mijn dochter die met een vies gezicht haar salade tegen heug en meug naar binnen aan’t werken is … (ze vindt het duidelijk niet lekker). Ben jij niet blij met wat ik voor je heb gekookt?’.

‘Ja hoor, mam, dankjewel voor het konijnenvoer!’

One thought on “Kookkunsten

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s