Over aardige mensen

Nieuw-Zeeland is een gastvrij en relaxed land. Bijna iedereen is beleefd en vriendelijk, Kiwi’s zullen niet zo gauw onaardig zijn uit angst iemand voor het hoofd te stoten.

Ook heb ik proefondervindelijk vastgesteld dat er niets aan te merken is op de Nieuw-Zeelandse gezondheidszorg. Toen onze dochter enige jaren geleden scoliose ontwikkelde, hebben de desbetreffende specialisten, artsen, secretaresses en verpleegsters mij altijd even vriendelijk te woord gestaan. Zelfs toen ik bijna elke dag aan de telefoon hing om te vragen wanneer de spinal fusion plaats zou vinden. Ze moeten vaker dan eens gedacht hebben: Daar hèb je die Dwingende Dutchie weer.

Continue reading “Over aardige mensen”

Luksel

Ik heb een heerlijke dochter, ze heeft zo veel talenten. Onder andere het bakken van pannenkoeken, die ze dan ook regelmatig op tafel tovert. Míjn eerste pannenkoek mislukt altijd … die verdwijnt gevoeglijk in de prullenbak.

Dochterlief is super geordend, in tegenstelling tot ondergetekende. Het bakken gaat haar makkelijk af. Het is dan ook een science waarbij je alles precies moet af meten, pas dàn lukt het. Ik ben niet zo secuur, ik geef het ruiterlijk toe.

Continue reading “Luksel”

Hoe een aardbeving ons van pas kwam

Ons huis stamt uit de zestiger jaren. Volgens het bouwrapport dat wij lieten uitvoeren alvorens we het kochten is het oerdegelijk gebouwd. De kans op instorten is echt nihil, maar bij de meest recente aardbeving kreeg ik toch ècht de schrik in m’n benen. Ze trilden gewoon, net als ons huis … wat maar bleef maar trillen en schudden. Net toen we met de voltallige familie klaarstonden om onder onze solide tafel te duiken stopte het … gelukkig.

Continue reading “Hoe een aardbeving ons van pas kwam”

Cycloon

Heb ik jullie ooit al eens ingewijd in mijn ochtendroutine? Eerst wakker worden natuurlijk, zoals iedereen. Mijn man heeft een seven o ‘clock alarm op zijn Fitbit. Mijn biologische klok maakt mij daarvòòr al wakker, gewoon om dat ding te pesten. De afzuiger en douche worden aangezet. Hink, stap, sprong en haantje de voorste staat er al onder. Vóór alle anderen.

Continue reading “Cycloon”

Strandfeest

Vorig jaar al werd ik door mijn Engelse vriendin uitgenodigd voor haar verjaardag. Ze drukte mij een prachtig gedrukte uitnodiging in m’n handen en verwachtte min of meer dat ik voor haar vijftigste verjaarsfeest naar Engeland zou afreizen. Ik kon daarna toch immers naar Nederland gaan? Twee vliegen in één klap, dacht ze. Ik hielp haar meteen uit de droom en drukte haar op het hart dat ik graag feest en zeker met haar, maar dat ik ècht niet zou komen.

Continue reading “Strandfeest”

Normaal

Wat is normaal? Ik geef even de definitie.

normaal
bijvoeglijk naamwoord
uitspraak: nor-maal 

  1. wat veel voorkomt of gebruikt wordt

Normaal gesproken ga ik alleen boodschappen doen. Ritjes naar de supermarkt komen veelvuldig voor, vooral omdat teenager nummer twee, mijn zoon, net vijftien is geworden en me de oren van het hoofd eet. Heeft hij net de avondmaaltijd in z’n kraag, snaait ie alweer een koekje weg. Vind je het gek dat het geld ons de zak uit vliegt. Ik beschouw dat tegenwoordig als normaal, want het is al een tijdje zo … Hij blijft maar groeien en torent inmiddels een kop boven mij uit. Wanneer hij mij knuffelt, strijkt hij door mijn haren (ja, genieten hoor … ik vind het super schattig), zijn kin rust op mijn hoofd. Ik vind het nog steeds een beetje gek … wat jaren geleden was het omgekeerd, maar nu is dit normaal.

Continue reading “Normaal”

Goede voornemens

Vorig jaar rond deze tijd was ik maar liefst in minder dan een jaar tijd twaalf kilo afgevallen. Ja veel hè? Dat vond ik zelf ook. Oh, wat was ik trots op mezelf dat ik al die lekkere magnums had afgeslagen die de rest van de familie zo heerlijk weg zat te smikkelen. Alhoewel ik er erg weg van ben zei ik vastberaden: ‘Nee hoor, weg met dat ijsje, ik hoef niet, ik ben gedisciplineerd’. Toen kon ik makkelijk nee zeggen tegen al het lekkers en ja tegen de sportschool.

Continue reading “Goede voornemens”