Nepnagels

Is het geen feest om je op te doffen? Mijn dochter vindt het het einde. Ze heeft nagellak in alle kleuren van de regenboog en allerhande kwastjes om je mooi te maken. Haar enthousiasme werkt aanstekelijk.

Ik heb twee kleuren nagellak, voor op m’n tenen wel te verstaan; goudbruin en donderrood. Onder geen beding bereiken die kleurtjes de nagels van mijn vingers. Mij niet gezien, ik kijk liever niet naar die kromme klauwtjes en anderen denk ik ook niet. Ik vestig liever de aandacht op mijn benen … of décolleté.

In Nieuw-Zeeland moet je als kind in uniform naar school. De eisen zijn star en streng. Vooral voor meisjes. Strikt genomen moet je haar opgebonden zijn en make-up is uit den boze. Een leuk kleurtje nagellak? Vergeet het maar! Not done. Heb je lak aan de regels? Dan word je zonder pardon naar huis gestuurd om de boel te uniformeren. Je gezicht, haar en nagels mag je alleen in het weekend transformeren.

Om die reden wordt er van het schoolbal in het laatste jaar een enorme poeha gemaakt, want dan mag alles ineens. Hoe meer make-up hoe beter, lijkt het wel. De meisjes laten hun haar in de krul zetten en er wordt een mooie jurk aangeschaft, of een lelijke, al naar gelang je smaak natuurlijk. Ook de nagelsalon wordt druk bezocht. Nepnagels zijn in.

Ik ben geen nagel fan, maar als ik mijn dochter op haal van de salon, kijk ik verbaasd naar het behaalde resultaat. Wow, dát wil ik ook wel.

Uiteindelijk trakteer ik mezelf vlak voordat we op vakantie gaan naar Australië op heuse Franse nepperds met zo’n mooi wit randje (French Manicure).

In eerste instantie ben ik dolgelukkig: mijn nagels, en daardoor mijn handen, zien er best fraai uit. Maar de lol is er al snel af als ze één voor één voor de helft afbrokkelen. De andere helft blijft hardnekkig zitten. Vervolgens kom ik tot de conclusie dat m’n eigen nagels er nu nog erger uit zien dan voorheen.

Als mijn man en ik afgelopen weekend aan een toneelspel (een Murder Mystery) mee doen waarin eerstgenoemde een rijke scheepsmagnaat speelt (mijn toekomstige schoonvader) en ik de dochter van een snoepfabrikant die gaat trouwen, wil dochterlief mijn gezicht en nagels bewerken. Ik stribbel nog een beetje tegen, maar ik krijg de volle laag (make-up).

Daarna plakt ze vakkundig K-mart nepnagels op mijn vingers. Natuurlijk moet ik er over de top uitzien met ditto make-up. Het is tenslotte mijn (nep) verlovingsfeestje en ik trouw voor het geld. Ondertussen ben ik verliefd op de beste vriend van mijn aanstaande.

Dat belooft wat! Maar zeker geen eeuwige trouw aan mijn toekomstige man …

Mijn loverboy is een Nederlandse vriend. We duiken regelmatig achter de gordijnen, waar we gewoon lekker in het Nederlands kletsen: ‘Leuk hè, zo’n avond, maar snap jij er nog wat van alle intriges?’

Mijn Nederlandse vriendin van het Bed and Breakfast is de ex van mijn toekomstige man en zit achter m’n vriendje aan. Ik probeer mijn rol zo goed mogelijk te spelen door net te doen of ik een hekel aan haar heb. In het echte leven kan ik met haar lezen en schrijven (en nog veel meer). Als ik haar naderhand vertel dat het spel me wat moeite kostte, zegt ze quasi verbolgen: ‘Nou, het ging je anders behoorlijk goed af hoor!’

Na een zeer geslaagde, moordlustige avond, rijden manlief en ik naar huis. Mijn kunstnagels, zitten er nog steeds op. Ik ben verbaasd, ik had verwacht dat ze er gedurende de avond één voor één zouden af vallen … die lijm moet wel erg goed zijn!

Ik haal nog net m’n make-up eraf voor ik naar bed ga, die nagels kunnen wel tot morgen wachten, maar m’n vingers doen wel een beetje zeer. In m’n achterhoofd klinkt een niet al te feestelijk stemmetje: ‘Zie je nu wel, een hele batterij aan bacteriën is nu al een partijtje aan ‘t vieren.’

Rond een uur of vier word ik wakker … van de pijn. De stemming zit er blijkbaar prima in bij de bacteriën. Ik word nu echt moordlustig.

Intussen is mijn man ook wakker geworden.

Getweeën rommelen wij in het kastje van de badkamer om de aceton te zoeken. De hele fles wordt gevoeglijk in een bakje gegooid om mijn nagels eraf te weken. Na een poosje haak ik voorzichtig één van mijn nep nagels achter een andere. Gelukkig, ze laten los. Een minuut of tien later zijn mijn nagels in hun originele wanstaltige toestand terug gekeerd en kunnen we gaan slapen.

Nepnagels … wat een feest!

One thought on “Nepnagels

  1. Wat een leuke blog. Wij, Nagelstudio Stijl merken inderdaad bij veel vrouwen dat nepnagels bij je moeten horen. Zelf vinden wij het fantastisch maar inderdaad ik heb ook vriendinnen die er niet tegen kunnen en waarbij het irriteert. Gelukkig waren het plakkers en geen gel nagels anders was het een stuk lastiger om ze te verwijderen, vooral als het zo zeer deed!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s