Op de bank

Enige weken geleden sprak ik een bekende. Wij praten altijd erg gezellig, maar heel diepzinnig is het niet. Daarom schrok ik toen hij zei dat hij al weken op de bank sliep, gescheiden van zijn vrouw. Dat is wel heel persoonlijk.

Mijn enigszins verbaasde reactie was: ‘Wat zeg je nu, verbannen uit je bed?’ En tegelijkertijd bedenk ik: Wil ik dit wel weten?

Eerst vrees ik dat hij ziek is, maar zo ziet hij er niet uit. Toch vraag ik hem: ‘Ben je kwakkelig of zo?’ want in mijn wereld slapen alleen mensen die zich niet lekker voelen op de bank.

Maar zijn verhaal was dus als volgt: de bank volgde na de ruzie. Het dispuut was echt begrijpelijk, ik begreep het helemaal, van beide kanten. Maar hij slaapt op de bank, en zij slaapt in hun bed. Ik vind het raar, maar vriendinnen geven haar gelijk.

En ik denk, wat een kreng …

Harteloos verbant ze hem, van bed naar bank. Dat zal je leren, zei ze!

Maar wat leer je nou, van slapen op de bank?

Al is de ruzie nog zo erg, ik ban mijn man niet uit zijn bed. Wij praten altijd alles uit, want dat is toch echt beter.

Bovendien, mijn man is sterker, gespierder en veel zwaarder. Hem het bed uit duwen speel ik echt niet klaar … Ik ben er klaar mee, echt.

Manlief beloofde mij het één en ander, hij deed het liever niet. Ik spreek hem vriendelijk daarop aan. Hij voelt zich schuldig en daarom vraagt hij: ‘Moet ik nu op de bank?’

‘Nee hoor, fijne echtgenoot. Jij mag echt wel in ons bed. Je bent niet ziek en ik vertel het je: het echtelijk bed slaapt best.’

One thought on “Op de bank

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s