Don’t judge a book by its cover

Je boek is uit en je bent naarstig op zoek naar nieuw leesvoer. Je loopt door de bibliotheek en pakt hier en daar wat boeken van de schappen. Het eerste waar je blik op valt is het plaatje op de omslag. Is het mooi, eng of erg grappig? De lijn der verwachting is dat het boek daaraan zal voldoen.

Dan draai je het om en lees je de blurb op de achterkant. Die geeft je namelijk een indruk over de inhoud.

Herken je dat?

Ik vergis me nog wel eens hoor. Laatst had ik zo’n totale tegenvaller. Op de omslag prijkt een prachtige blonde aantrekkelijke dame met een zonnebril. Wuivende palmen op de achtergrond. Het heet: “A Song in Daylight”. De toon is gezet; er zit muziek in dit boek. Ik word helemaal vrolijk van de lieflijke titel. Maar niets blijkt minder waar. Het is een uitzonderlijk naar boek. Normaal gesproken heb ik altijd wel wat op met de hoofdpersoon, maar naarmate het boek vordert krijg ik hoe langer hoe meer een hekel aan het irritante individu dat de hoofdrol heeft opgeëist. Ze mag van mij wel een toontje lager zingen!

Waarom ik het boek heb uit gelezen? Ik had ergens nog de hoop dat het nare mens in kwestie haar verdiende loon zou krijgen … De verfoeilijke vrouw. Als het een Nederlands boek was geweest zou dat de perfecte titel zijn. Helemaal in harmonie met de inhoud.

In mijn ultieme boeken top tien staat een juweeltje. Het heet “Letters from Skye”. De kaft is een pláátje. Je zou er bijna verliefd op worden. Ik werd niet teleurgesteld. Het is een prachtig liefdesverhaal. Het beslaat twee continenten en wereldoorlogen. Het beschrijft de manier waarop een aanvankelijke vriendschap door middel van correspondentie uitgroeit tot “blinde” liefde. In die tijd kon je namelijk nog niet Skypen of FaceTimen.

Persoonlijk vind ik dat de brievenbundel beter de naam “An Ocean Apart” had kunnen dragen. Maar ja, dan moet ik zelf maar een boek schrijven.

Voorlopig houd ik het lekker bij lezen. In de wat grotere steden zijn er diverse boekwinkels en bibliotheken die het concept “Een blind date met een boek” ingevoerd hebben. Weg met mooie uitnodigende plaatjes, uitgebreide beschrijvingen en lovende recensies. Op basis van een super saai bruin papiertje en een paar woorden als clou moet je besluiten of je een boek al dan niet gaat lezen.

Het idee intrigeert me, vooral met het oog op verjaardagen. Omdat ik zelf van lezen houd geef ik meestal boeken. Ik probeer altijd iets te selecteren dat precies bij de jarige past. Soms kom ik erachter dat ik een verkeerde keuze heb gemaakt. Zo erg is dat niet, maar toch voel ik me een beetje schuldig.

Ik ben uiteindelijk wèl degene die het had uitgezocht … Een blind date met een boek vind ik een opperbest geschenk.

Ik kan zonder blikken of blozen tegen het feestvarken zeggen: ‘Hier is je cadeautje, het is mij ook een raadsel wat er in zit!’

One thought on “Don’t judge a book by its cover

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s