Een dagje alleen thuis

Afgelopen woensdag heeft onze dochter een afspraak in het ziekenhuis in Wellington. Een checkup na haar operatie van december.

De dag ervoor glijdt mijn echtgenoot uit over een steen. Wat bezielde mij om hem überhaupt buiten te laten, met zijn “track record”?  In zijn val vernielt hij een vers geplant struikje. Of dat niet erg genoeg is, bezeert hij z’n rug. Net voordat hij zo’n end moet rijden.

Continue reading “Een dagje alleen thuis”

Wie wil er naast mij lopen?

Toen ik zo oud was als mijn dochter kreeg ik kleedgeld. Oh, wat was ik blij. Ik kon mijzelf geheel naar eigen smaak kleden. En dat deed ik! Een van de eerste dingen die ik kocht was een kobaltblauwe strakke glitterbroek, en laarsjes met een “queenie” hakje. Mijn moeder wilde voor geen goud naast me lopen, want de broek was ordinair (bij nader inzien denk ik dat ik haar wel gelijk moet geven) en de schoentjes noemde zij “bordeelsluipers”. Ik vond het zelf prachtig.

Continue reading “Wie wil er naast mij lopen?”